In het park van Stockalperscholss in Brig (CH) staat dit boekenbeeld. ‘Erinnerung an die Zeit’ heet het. Ook dat is een functie van boeken. Met de tijd worden ze herinnering, zeker als ze permanent in de open lucht hangen.
Beeld is gemaakt door Bernhard Nellen
Mijn – voorlopig – laatste weekend Parijs heeft weer wat leuke foto’s opgeleverd. Lisa’s jaartje au pair in Parijs zit er op, en daarmee ook onze ‘noodzaak’ om naar de Franse hoofdstad af te reizen. Dit laatste weekend hebben we aangegrepen om nog wat boeken-dingen te bezoeken.
Dit boekenbankje bijvoorbeeld, in een plantsoentje aan de Rue de Seine.
Vorig jaar, aan het begin van Lisa’s jaar Parijs stonden we al een keer voor de Bibliothèque Français Mitterand, een afdeling van de Bibliothèque nationale de France (BnF). Net dat weekend was hij gesloten. Nu was hij wel open. Het is een immens gebouw met vier torens die vier opengeslagen boeken voorstellen richten de vier gewesten. Maar uitnodigend vond ik het niet. Defensief en imponerend van buiten en van binnen groots en somber. En als bezoeker kan je de leeszalen niet in, die zitten achter gesloten deuren. Wel kan je over de gehele begane grond lopen, twee lange gangen met aan het eind een grote open ruimte. Geen boeken of andere media te zien. Wel hier en daar lezende en werkende mensen.
In het warenhuis Au bon marché (waarom dit warenhuis ‘goedkoop’ heet vraag ik me altijd af, de prijzen liggen er hoger dan in de Bijenkorf) hadden we meer geluk met boeken. Een mooie, grote afdeling met zelfs een plankje vertaalde Nederlandse auteurs.
Ik spaar ABC-boeken. Veelal kinderboeken zoals de klassieker A is een Aapje of Nijntjes ABC. Ik heb inmiddels een kast vol. Maar dit boek staat er niet bij. De titel doet misschien vermoeden dat het een ABC-boek is, voor volwassenen weliswaar. Maar niks van dat al, het is een zeer technisch studieboek van mijn dochter die Electrotechniek studeert.
Geen ABC-boek dus, maar de titel is mooi, vandaar een foto.
Ook dit is Leipzig boekenstad: veel boekwinkeltjes met mooie boeken. Helaas lees ik slecht Duits, anders zou ik deze hele serie zo kopen. Niet zozeer vanwege de inhoud, ze gaan over van alles en nog wat. Maar ik vind het zulke mooie boekjes. Prachtige gemarmerde kaftjes met ouderwetse etiketjes. Ook het binnenwerk is mooi vormgegeven. Om als pronkstuk in je kamer te hebben staan. Maar ja, als je geen Duits leest, is het ook zo wat.
Ik wil een fotoserie maken over het BOEK: van kaft tot kaft. De inhoud is een van de eerste onderdelen die je meestal tegen komt. Deze inhoud uit Een normaal boek van Ronald Snijders & Fedor van Eldijk, is wel erg grappig.
Ik stop graag even voor een kopje koffie bij de Hema. Kan ik er meteen een plaspauze van maken.
Bij de Hema op de Nieuwendijk in Amsterdam hebben ze wel een heel toepasselijk toilet-bordje: lezende dame op de wc.
Vlak voor Kerst was ik nog een paar dagen in Parijs (fijn zo’n dochter die daar au pair is).
Natuurlijk loop ik dan overal boekwinkeltjes binnen, niets leuker dan dat.
In Librairie La Hune bij Saint Germain des Prés, vond ik dit boek.
Ik zag het al voor me: ik loop met het boek onder m’n arm naar buiten, komt de winkelmevrouw direct achter me aan: ‘Wat doet u nu mevrouw, u heeft nog niet betaald.’
‘Maar het boek is toch gratis…!’
Hoewel het gebruikelijke woord in het Frans ‘gratuit’ is, staat ook het woord ‘gratis’ in het woordenboek en betekent ‘kosteloos’.
Als ik in Utrecht ben, loop ik graag even langs Boekhandel Bijleveld. Binnen vind ik de kasten zo mooi, ouderwets houten kasten. Maar ook de gevel is sfeervol. Helemaal nu in de kersttijd. En ookal mogen er volgens de bordjes geen fietsen worden gestald voor de winkel, het maakt het plaatje wel helemaal af.
Ik heb vandaag bij onze boekhandel gefotografeerd. Boekhandel Sprey. Natuurlijk de geijkte foto’s gemaakt van de boekenkasten en displaytafels, hier en daar een detail meegenomen. Maar het leukste is om te zoeken naar iets grappigs. Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Tijdens mijn Parijs-weekend stuitte ik op dit boekwinkeltje. Wat een geluk dat er net een oude heer langskomt als ik daar sta te fotograferen. Het geeft de foto meteen iets levendigs in de verder zo stille zondagmiddag-rust in Galerie Vivienne.
En terwijl ik stond te fotograferen, wachtte mijn dochter in een parkje om de hoek.
Ze leest – heel stoer – Victor Hugo’s Les Misérables.
