Reformatie

We zitten duidelijk in de streek van de Reformatie. In la Chaux-de-Fonds én in Neuchâtel (Zwitserse Jura) kom ik een beeld (met boek) tegen van Guillaume Farel, een van de kerkhervormers. Farel (1489 – 1565) was een Franse priester en een voorvechter voor veranderingen binnen de Katholieke Kerk. Dat kwam hem duur te staan, want hij werd gedwongen te vluchten. Hij vestigde zich in Genève waar hij dominee werd. Farel slaagde erin Calvijn naar Genève te halen, maar brak uiteindelijk met hem vanwege een meningsverschil over het Heilig Avondmaal. In 1538 werd hij uit Genève verbannen en trok hij zich terug in Neuchâtel, waar hij de rest van zijn leven bleef.

Farel staat ook in de ‘Mur des Réformateurs’ in Genève.

Boek en fruitmand voor de zieke

Moeder en kinderen gaan op ziekenbezoek. Ze stappen zo het ziekenhuis in Gorinchem binnen. Met voor de zieke een mand met gezond fruit en een mooi boek voor het geestelijk welzijn van de patiënt. Zoonlief is er maar wat trots op dat hij het boek mag dragen.

Het beeld is van Marcus Ravenswaaij, stadsbeeldhouwer van Gorinchem. Een geschenk van de gemeente Gorinchem aan het Prinses Beatrix ziekenhuis, bij de opening in 1960.

Wereldberoemd in Korea

In Nederland is hij nauwelijks meer bekend, maar in Korea nog altijd wereldberoemd: Hendrick Hamel. Hij was een 17e eeuwse Nederlands zeevaarder, die bekend is geworden door het verslag van zijn schipbreuk en jarenlang verblijf in Korea. Hij was in Europa tijdenlang de enige bron van informatie over dat land. In Nederland is hij bijna vergeten, maar de (Zuid-)Koreanen zien Hamel als een nationale held omdat hij hun land bekendheid gaf in het Westen. Hij was, tot de komst van bondscoach van de Koreaanse voetbalploeg Guus Hiddink, de beroemdste Nederlander in Zuid-Korea.

Wie wijst hier de weg: Hamel of de ANWB-borden?
Het beeld is van Jaap Hartman en staat in Gorinchem op Havendijk bij Korenbrug.

Op Wikipedia vond ik deze foto van een gekleurd beeld. Zelf trof ik het beeld weer in originele staat.

Zoek de verschillen

De ‘Wachtkamer’ heet dit beeld, van Hans Bayens. Ik fotografeerde het jaren geleden een keer in Nieuwveen, maar de foto was niet mooi scherp. Toen ik een tijdje later opnieuw in Nieuwveen was om de foto over te maken, was het beeld weg. Wegwerkzaamheden.
Ik heb het nooit meer teruggezien.
Tot voor kort. Want bij toeval kwam ik hetzelfde beeld op het spoor, nu in Leersum. Even dacht ik dat het precies hetzelfde beeld was, misschien wel dat uit Nieuwveen, maar dat is niet zo.
Zoek de verschillen.

Leersum, naast de Muziektent op het Kerkplein

Nieuwveen

Lezen langs de Maas

Vóór de watersnood in Limburg, afgelopen maand, was de Maas een lieflijke rivier met een mooie fietsroute erlangs. Vlak voor de overstromingen fietste ik een paar dagen langs (en over) de Maas. En natuurlijk fotografeerde ik de lezende beeldjes die ik op mijn weg tegenkwam.

Dit meisje staat in Cuijk. Oorspronkelijk stond ze bij een kleuterschool, maar de school is weg. Ze staat nu een beetje verloren in het groen.
Het beeldje is gemaakt door beeldend kunstenaar Felix van der Linden uit Vught.

In Beesel, verder stroomopwaarts, staat dit lezende meisje. Zij staat nog wel voor de kleuterschool.
Het beeldje is van Pierre Schoenmakers uit Herten.

Nog iets verder naar het zuiden, in Stevensweert, vond ik dit heiligenbeeld boven de ingang van de Sint Stephanuskerk. Boven de heilige Stephanus de tekst: Sancte Stephane Ora Pro Nobis (Latijn: Heilige Stefanus, bid voor ons).

Weeshuis

Ik ben twee weeshuizen tegen gekomen in Franeker, en een armenhuis. Het zal vroeger geen gezellige boel geweest zijn in deze Friese stad. Op een van de voormalige weeshuizen hangt deze mooie gevelsteen, met een vader en moeder overste met boek.
De gevelsteen (1598) vermeldt dat prior Gerardus Agricola van klooster Klaarkamp veel goeds heeft gedaan voor de weeskinderen. 
Kwa stijl doet het denken aan de gevelstenen die ik fotografeerde in Bovenkarspel en Hoorn en ook in Londen.

Brommen en schrijven

Van 1952 tot aan zijn pensionering in 1978 werkte Rikus Attema als journalist voor de Harlinger Courant. Hij verzamelde het nieuws op straat. Dagelijks was hij op pad op zijn brommer, kranten in de fietstas, z’n pen in de aanslag om meteen het nieuws te kunnen noteren in zijn opschrijfboekje.

In Harlingen wordt hij geëerd met dit beeldje.
Het kwam tot stand naar een idee van kunstenaar Henk Zielstra.

Willem Barentsz

Wij kennen hem van Nova Zembla. Maar veel meer dan dat weten we eigenlijk niet over Willem Barentsz (1549-1597). Hij was koopman en wetenschapper en hij maakte een atlas van de Middellandse Zee. Drie keer voer hij uit om via de Noord een doorgang naar Azië te vinden. De derde keer, in 1596, lukte het de noordpunt van Nova Zembla te ronden, maar daarna kwam zijn schip vast te zitten in het ijs. Van wrakhout, dat grotendeels afkomstig was van het eigen kapot gebeukte schip, werd een huis gebouwd. Hierin bracht de bemanning de winter door. De volgende lente werd een sloep gebouwd waarmee de opvarenden naar de bewoonde wereld konden terugkeren. Barentsz stierf een week na het vertrek. 

In zijn geboortedorp Formerum, op Terschelling, wordt hij herdacht met dit beeld. In zijn linkerhand heeft hij een boek, met zijn rechterhand tekent hij een kaart.

Het beeld staat aan de Badweg in Formerum. Het is gemaakt door Frans Ram en werd in 1996 onthuld.

Ommetje elders

In het kader van ‘loop eens een ommetje elders’, liepen we een ommetje in het Van Ommerenpark in Wassenaar. Dat was natuurlijk niet toevallig. Hier wist ik een lezend beeld dat nog aan mijn verzameling ontbrak.

Wie de maker is, en wanneer het geplaatst is, kon in nergens vinden. De brief in haar handen heb ik heimelijk gelezen: Het staat u vrij met steelse blik te lezen myne brief, maar weet mijn werkelyke ik bewaar ik voor mijn lief.
Ondertekend door G.V. Spanje.

Hemelvaart

Hemelvaartsdag is wel een passende dag voor een bezoek aan een begraafplaats. Op mijn fietstocht kwam ik vandaag dit lieve beeldje tegen.