De meeste standbeelden zijn uit steen (of staal of brons) gehouwen en staan er voor de eeuwigheid. Zo niet deze beelden. Ze zijn gemaakt van zand en staan er slechts één zonnige zomer lang. Op het Zandsculpturenfestijn in Garderen vond ik tussen de vele beelden en voorstellingen ook een paar lezende zandbeelden. 

De twee hieronder zijn gewoon jeugdsentiment: De Fabeltjeskrant en Annie M.G. Schmidt.

En dit herinnert ons natuurlijk aan de aardrijkskundeles, de meester voor de blinde kaart.

‘Jan, zullen we niet liever naar de uitgang…?’

Dit beeld kwam ik op het spoor via het tv-programma van de Van Rossems. Zij waren op bezoek in Zwolle, en wierpen een korte blik op het Celeplein. 

Johannes Cele (1350-1417) was rector van de Latijnse school in Zwolle en heeft zich erg ingezet voor de scholing van de minderbedeelde kinderen. Hij wordt omschreven als een strenge leermeester, maar met veel genegenheid voor zijn leerlingen en hij deed er alles aan om arm en rijk toe te kunnen laten. Luie leerlingen werden weggestuurd, maar arme studenten die zich inzetten gaf hij gratis les. 

Een opvallend beeld, waarbij het net lijkt alsof het boek dat hij vasthout uit zijn lichaam komt. Beeld is gemaakt door Eric Claus, 2013.

In Bovenkarspel-Grootebroek kwam ik dit mooie stel tegen. Het staat boven de deur van een huis dat waarschijnlijk een parochiehuis was: het staat tegenover de kerk. 

En in Hoorn zag ik eenzelfde soort mannetje-vrouwtje staan boven het oude Weeshuis. 

Het kan geen toeval zijn dat deze beeldjes heel erg lijken op de beeldjes die ik een paar jaar geleden in Londen fotografeerde. Ook daar prijken ze boven de ingang van een school, ziekenhuisje of weeshuis. En het zijn steevast de vrouwtje die een boek in hun hand hebben.

Deze man schrijft op het water. Ik ben benieuwd naar z’n verhaal. Het wordt vast geen luchtig romannetje. 

‘Baththubs and The man who writes on water’, van de Belgische kunstenaar Jan Fabre is onderdeel van Art Zuid en staat op de Minervalaan.