Het Diner, een van Nederlands meest vertaalde boeken. En in Nederland zo bekend dat het zonder titel op de voorkant ook wel herkend wordt.

Ik ben verhuisd. Vandaar zo lang geen boekenfoto’s. Maar ik heb niet stilgezeten en mijn fototoestel ook niet. Hieronder mijn boekenkast in afbouw.

1. Zo was het…

2. De boekenkast nog intact, maar de verhuizing is begonnen.

3. De eerste planken zijn leeg.

4. De eerste dozen vol.

5. De stapel lege dozen slinkt al.

6. De kast wordt steeds kaler.

7. De meeste boeken zitten in dozen.

8. De kast is leeg.

9. Nu de kast inpakken.

10. Ook de kast is bijna onttakeld.

11. Een lege muur.

12. En weer vol.
Dit is een van de beroemdste zinnen uit de Nederlandse poëzie. Het komt uit Awater van Martinus Nijhoff. En het staat nu in 24 talen op de nieuwe universiteitsbibliotheek van Amsterdam. Het zijn de talen die op de UvA gedoceerd worden.


Vandaag – Open Monumentendag – was de eerste dag dat je er als bezoeker een kijkje kon nemen. Letterlijk een kijkje, want langer dan een kwartiertje duurde de rondleiding niet, zoveel belangstellenden waren er. Maar de eerste indruk is mooi, indrukwekkend. En jammer dat deze bibliotheek er nog niet was toen in studeerde. Het oude pand aan het Singel was niet bepaald uitnodigend.





Haha, vroeger was de hele bieb Offline.
Ik dacht dat ik iedere stoeptegel van station Breukelen wel kende, zo vaak heb ik daar moeten wachten op een overstap. Maar nu pas zag ik dat ik nog nooit echt goed om me heen had gekeken. Op het plafond van de wachtruimte is een heel groot reliëf gemaakt met treintjes en wachtende poppetjes. Ik had het nooit eerder gezien.
En wat doen wachtende poppetjes op een treinstation: Lezen!





In 2011 heeft kunstenaar Sanja Medic speciaal voor station Breukelen dit kunstwerk ‘De Reiziger’ ontworpen. Het is een verhaal over wachten verwerkt in een mozaïek op de vloer en een ornamenten plafond.

Dit boekenbeeld fotografeerde ik eerder. Het staat in Brig: ‘Erinnerung an die Zeit’
Het is inmiddels 9 jaar later, en het staat er nog steeds, als een herinnering aan de tijd die voorbij glijdt. Maar het laat ook zien dat boeken een lange tijd buiten kunnen overleven. Het zijn taaie rakkers.


