Opruimen

Iedereen zit verplicht thuis en slaat aan het opruimen. De kliko’s zullen deze dagen wel vol zitten. Maar boeken gooien we niet zomaar weg. Toch proberen of we daar nog iemand blij mee kunnen maken.

de Bibliotheek Alkmaar eert Joost Zwagerman

Een mooie maar trieste gevelsteen. Eerbetoon van de Alkmaarse Bibliotheek aan Joost Zwagerman die in deze stad geboren werd, vandaag precies 56 jaar geleden.

Joost Zwagerman was een studiegenoot van mij. Niet dat hij mij kende, maar wij kenden wel allemaal deze beroemde medestudent. Als hij de kantine binnenkwam gonsde zijn naam meteen rond. Hij debuteerde in 1986 met de roman De houdgreep. Drie jaar later brak hij door bij het grote publiek met de roman Gimmick!. In 1991 verscheen Vals licht, dat genomineerd werd voor de AKO Literatuurprijs en in 1993 werd verfilmd.
In 2010 schreef hij het Boekenweekgeschenk Duel.

Het ontwerp is van Pieter Bijwaard uit Bergen, de typografie is van grafisch ontwerper Stephan de Smet uit Amsterdam.

Luid en Stil

Hoe krijg je geluid in (of uit) een foto? Of hoe beeld je stilte uit?
Dat is even zoeken bij een medium dat geen geluid kan produceren. 

Op zondag naar de kerk

Wat doe je op een druilerige zondag? Je gaat naar de kerk. In Zwolle wel te verstaan. Lekker een ochtendje rondneuzen tussen de boeken bij Waanders. En dan zomaar ineens een mooie spiegeling ontdekken. 

Max Havelaar

Het is nu een onooglijk deurtje waar dit plakkaat boven hangt, en waarschijnlijk was dat in de tijd van Multatuli niet veel beter. Maar op deze plek werd de Max Havelaar geschreven, Brussel 1859. Toen de Bergstraat, nu de Keizerinlaan, hoek Arenbergstraat.  

Italiaans geschiedenisboek

Even een bladzijde omslaan van het geschiedenisboek. 

Deze herdenkingsplaat voor de gevangenen in concentratiekampen hangt in Turijn, aan de Via Po.

Op de steen staan twee data: 8 maggio 1945 / 8 settembre 1943 – 8 mei / 8 september

In het boek staat geschreven:
Non li piegarono le servire
Non li vinse la fame
Non li alletarmono le lusinghe
Internati e deprtati
Caddero da uomina liberi
Resistendo alla violenza navista
Nei campi di concentramento

La Provincia di Torino
Conserva ed onora la memoria
7 novembre 1965

Jacob heeft het zo goed mogelijk proberen te vertalen:
Ze bogen niet voor de bedienden (?)
De honger won niet van ze
De vleierijen lokten hen niet
geïnterneerd en gedeporteerd
Stierven ze als vrije mensen
Het nazigeweld weerstaand
In de concentratiekampen

De provincie Turijn
Bewaar en eer de herinnering
7 november 1965

Dit boek is eigendom van…

Dit boek kreeg mijn vader voor zijn verjaardag. Wij kunnen altijd precies zien wanneer mijn vader een boek heeft gekocht of gekregen. Vanaf z’n jonge jaren schreef hij naam en datum in zijn boeken. Eerst nog keurig voluit geschreven, in schoonschrift, met de datum in letters, later werd het een snelle handtekening met een cijferdatum. Zo kunnen wij zijn leven volgen: het ene boek kreeg hij cadeau met Sinterklaas, het andere met Kerst, of hij heeft het gewoon gekocht, als er een willekeurige datum in staat. 

‘Ons Vaderland’ kreeg hij in oorlogstijd, hij werd 16. Vreemd eigenlijk, omdat ik weet wanneer hij het kreeg, krijgt de titel een heel andere lading. Nu zou een boek met een dergelijke titel niet zo beladen zijn als toen. 

O, kom er eens kijken . . .

. . .  wat ik in mijn schoentje vind!
Het thema van onze fotoclub deze maand was schoenen. Tel voor mij schoenen op met de maand december en ik kom uit op schoentje zetten. 
Volgende vraag natuurlijk, hoe daar mijn eigen thema weer in te vlecht. Ook daar hoefde ik niet lang over na te denken:

Alles gekregen van die goede Sint
Een pop met vlechten in het haar 
een snoezig jurkje kant en klaar 
twee kaatseballen in een net 
een letter van banket . . .   Oké, vier van chocolade dan!