Opgezogen door het licht

Deze drie figuren hebben die typische houding van de smartphonegebruikers, hoofd iets gebogen, verlicht door het scherm, ze gaan helemaal op in hun mobieltje. De telefoon is een verlengstuk van onszelf geworden en is altijd bij de hand – in de trein, op de fiets, in bed of in bad, zelfs op de wc – het is ons contact met de buitenwereld. Daardoor houden we ons soms meer bezig met de virtuele wereld dan met de werkelijke wereld, iets dat de Britse kunstenaar Gali Mary Lucas hier pijnlijk duidelijk maakt.

Amsterdam Light Festival 2018, Amstel t/o de Hermitage
Ontwerp: Gali Mary Lucas
Beeldhouwer: Karoline Hinz 

Madonna in de etalage

Dit lieve Madonnaatje zag ik in de etalage staan van een juwelierszaak, in Rotterdam. Ze is behangen met sieraden, en ondertussen probeert ze haar kind voor te lezen. Dat is lastig als je ketting in de weg ligt, je kunt ook niet alles tegelijk. 

O, kom er eens kijken . . .

. . .  wat ik in mijn schoentje vind!
Het thema van onze fotoclub deze maand was schoenen. Tel voor mij schoenen op met de maand december en ik kom uit op schoentje zetten. 
Volgende vraag natuurlijk, hoe daar mijn eigen thema weer in te vlecht. Ook daar hoefde ik niet lang over na te denken:

Alles gekregen van die goede Sint
Een pop met vlechten in het haar 
een snoezig jurkje kant en klaar 
twee kaatseballen in een net 
een letter van banket . . .   Oké, vier van chocolade dan!

Gevelbibliotheek

Hij staat al op honderden websites, en iedere boekenliefhebber kent hem wel. Maar op mijn site ontbrak hij nog. De stenen boekenkast in de Lootsstraat, om de hoek bij de Kinkerstraat in Amsterdam. 

De ‘Gevelbibliotheek’ is een eerbetoon aan de dichters en schrijvers die in de buurt een straatnaam hebben, zoals Jacob van Lennep, Cornelis Loots, Jan Pieter Heije en Johannes Kinker. Er staan ongeveer 250 oude boeken in. 
Het ontwerp van de boekenruggen is geïnspireerd op de typografische Letterproef (1800) van Lettergieterij Joh. Enschedé in Haarlem. De boeken zijn gemaakt door de Amsterdamse keramiekbakker Pieter Kemink en wegen per stuk ongeveer 25 kilo.

Kleine lezertjes in Parijs

Elke keer in Parijs ontdek ik weer nieuwe beeldjes. Dit keer heb ik het voorportaal van de Notre Dame eens goed onder de loep genomen. Er zitten boven die enorme hoofdingang een paar kleine, mooie mannetjes met een boek. 

Bij de ingang van het immense Grand Paleis stonden we in de rij bij dit beeldje. Te wachten om naar binnen te mogen bij Paris Photo. 

En dit uithangbord kon ik natuurlijk niet zomaar laten hangen. Een koffietentje bij Les Halles.

Boeken uithangen

Nog een keer de Baltische staten.
In Litouwen tonen ze op een heel creatieve manier de openingstijden. Altijd met zeven symbooltjes waarbij maandag bovenaan staat en zondag onderaan. En elk soort winkel of instantie zoekt een eigen vorm. De dierenwinkel doet het met ‘hondjes’, de kapperszaak met een ‘schaar’ en jawel, de bibliotheek met boeken: 

En tot slot een verzameling uithangborden van boekwinkels en boekencafé’s. 

1e rij: boekencafé in Riga, bibliotheek in Warschau
2e rij: Engelse boekenzaak in Warschau, Academische boekwinkel in Vilnius, tweedehands boekwinkeltje in Vilnius
3e rij: muurtegeltje in Vilnius, Kinderliteratuurcentrum in Tallinn, gevelsteen boekwinkel Jānis Roze in Riga, boekenwinkeltje in Kaunas
4e rij: boekenzaak in Helsinki, kantoorboekhandel in Warschau

Finse sprookjesverteller

Nog één land te gaan in ons Balticum-avontuur. Vanuit Tallinn steken we over naar Helsinki. Geen Batlische stad meer, maar wel nog een stad met een mooi beeld van Zacharias Topelius (1818 – 1898), schrijver, journalist en vooral ook sprookjesverteller.

Geen (boeken)beeld meer in Vilnius

Er is een beeld uit de Baltische staten – Vilnius – dat ik graag wil laten zien, maar dat ik zelf niet kon fotograferen. Het staat namelijk niet meer op z’n plaats en de reden is opmerkelijk. 

Op de vier hoeken van de Žaliasis tiltas, de Groene Brug over rivier de Neris, stonden tot juli 2015 vier beeldengroepen in de stijl van het socialistisch realisme: ‘Bewaren van de vrede’, ‘Landbouw’, ‘Industrie en bouw’ en dit beeld: ‘Jeugd in opleiding’ (Mokslo jaunimas), gemaakt door Juozas Mikėnas. De foto is van Juliaus Kalinsko.

De meningen over deze beelden waren verdeeld. Veel mensen zagen de beeldengroepen als propaganda voor de voormalige bezetter, de Sovjet-Unie en zagen de beelden het liefst verdwijnen. Anderen vonden de beelden van historisch belang en wilden ze houden als herinnering aan zware tijden.

Eind 2014 nam Litouwen een wet aan waarin werd bepaald dat kunstuitingen met nazisymbolen of Sovjetsymbolen niet in aanmerking kwamen voor de status van cultureel erfgoed. Juristen vroegen zich direct af of de beeldengroepen nu wel of niet ‘kunstuitingen met Sovjetsymbolen’ warenHet hing van het antwoord af wie het onderhoud van de beelden moest betalen. Zijn ze cultureel erfgoed, dan is dat de staat, zijn ze dat niet, dan is dat de gemeente Vilnius en dan kan ook niemand de gemeente tegenhouden als die ze wil verwijderen.
In juli 2015 vond de burgemeester dat de staat waarin de beelden verkeerden dusdanig slecht was dat ze gevaar opleverden en liet hij ze verwijderen.