Tijd voor lezen

‘Lekker lezen doe je in de trein’. Met deze slogan sponsort de NS diverse leescampagnes zoals de Boekenweek en de Kinderboekenweek. 
Wat past er dan mooier in de spoorwegmuseum dan een wachtende lezer. 

Als we lezen…

… dan …

Niet alleen wijze woorden, ook ware woorden.

Lezen verbetert namelijk niet alleen de sociale vaardigheden, maar ook zijn lezers empathischer. Dat blijkt uit hersenonderzoek; onze hersenen maken weinig onderscheid tussen de ervaringen die we zelf meemaken en die waar we over lezen: op mri-scans is te zien dat dezelfde hersengebieden actief worden.
Door te lezen kun je je beter verplaatsen in anderen en krijg je oog voor andere standpunten. In een boek lees je immers het verhaal van iemand anders, met diens gedachten en gevoelens erbij. Hierdoor begrijp je dat er ook andere manieren zijn om naar de wereld te kijken en leer je dat personages door allerlei redenen verschillend kunnen reageren op gebeurtenissen.
En onderzoekers ontdekten dat mensen hun hersenactiviteit echt vergroten door te lezen: je brein wordt sterker, je woordenschat groter en je fantasie levendiger. Het onderzoek gebeurde met behulp van hersenscans. Daarop was te zien dat mensen na het lezen van een boek veel meer verbindingen hadden in de linker hersenhelft. En dit effect was tot vijf dagen na de test meetbaar. 
Door te lezen reizen we vanuit onze leunstoel, ontmoeten we veel mensen en kunnen we de wereld beter begrijpen.

Plakkaat op het Kloosterpad in Den Haag 

Sporters in beweging

Voor de fotoclub was het thema dit keer ‘sporters in beweging’. Natuurlijk maakte ik de verplichte sport-foto van wielrennende zoon Jacob. Maar er moest ook een boekenfoto bij: Elke doet aan Denksport. 

Anna leert dochtertje Maria lezen

Dit tegelplateau heb ik jammergenoeg niet in het echt gezien, maar ik heb wel dit mooie souveniertje meegenomen uit Lissabon, een klein tegelplateautje. Anna die haar kind leert lezen. Nog mooier werd het tegeltje toen ik over dit tableau las in het boek Het beleg van Lissabon van José Saramago. 

‘Raimundo Silva loopt onder de Arco Escuro door en bekijkt in alle rust de donkere ramen die door salpeter zijn aangevreten, vuile gevels, de azulejo’s. Hier is er een met de heilige Anna die haar dochter Maria leert lezen.’ 

De invloed van het weer op mensen

Voor onze fotoclub hadden we deze maand het thema ‘de invloed van het weer op mensen’. Ik zie dan vrouwen voor me met een paraplu, ploegend door regen en wind. Of kinderen die een sneeuwpop maken. Extreme weersomstandigheden. Maar ik hou niet van kou, en regen en wind vind ik helemaal niets. Gelukkig heeft mooi weer ook invloed op mensen. Misschien minder extreem, maar wel zo aangenaam. Deze twee heren zaten lekker in het Portugese winterzonnetje hun krantje te lezen.

Costa da Caparice en Lissabon

Nog wat boekenplaatjes uit Parijs

Mijn – voorlopig – laatste weekend Parijs heeft weer wat leuke foto’s opgeleverd. Lisa’s jaartje au pair in Parijs zit er op, en daarmee ook onze ‘noodzaak’ om naar de Franse hoofdstad af te reizen. Dit laatste weekend hebben we aangegrepen om nog wat boeken-dingen te bezoeken.
Dit boekenbankje bijvoorbeeld, in een plantsoentje aan de Rue de Seine.

Vorig jaar, aan het begin van Lisa’s jaar Parijs stonden we al een keer voor de Bibliothèque Français Mitterand, een afdeling van de Bibliothèque nationale de France (BnF). Net dat weekend was hij gesloten. Nu was hij wel open. Het is een immens gebouw met vier torens die vier opengeslagen boeken voorstellen richten de vier gewesten. Maar uitnodigend vond ik het niet. Defensief en imponerend van buiten en van binnen groots en somber. En als bezoeker kan je de leeszalen niet in, die zitten achter gesloten deuren. Wel kan je over de gehele begane grond lopen, twee lange gangen met aan het eind een grote open ruimte. Geen boeken of andere media te zien. Wel hier en daar lezende en werkende mensen.

In het warenhuis Au bon marché (waarom dit warenhuis ‘goedkoop’ heet vraag ik me altijd af, de prijzen liggen er hoger dan in de Bijenkorf) hadden we meer geluk met boeken. Een mooie, grote afdeling met zelfs een plankje vertaalde Nederlandse auteurs.

Im bibliothek

EG staat voor Erdgeschoss, vrij vertaald: begane grond. Dit is de leeshoek in de bibliotheek van Leipzig.
Geen lezend beeld, maar een lezende tekening. Zelfs een analfabeet kan hier de weg vinden.

We waren ook nog in de Deutsche Nationalbibliothek. Er zijn er twee, een in Frankfurt am Main en een dus in Leipzig.
Ik was aanvankelijk verbaasd dat deze Landesbibliothek niet in Berlijn zit, maar dat is toch een beetje een vreemde vraag van een Nederlander. Onze KB zit ook niet in de hoofdstad, maar in de hofstad.