Rector Cele met een boek uit zijn buik

Dit beeld kwam ik op het spoor via het tv-programma van de Van Rossems. Zij waren op bezoek in Zwolle, en wierpen een korte blik op het Celeplein. 

Johannes Cele (1350-1417) was rector van de Latijnse school in Zwolle en heeft zich erg ingezet voor de scholing van de minderbedeelde kinderen. Hij wordt omschreven als een strenge leermeester, maar met veel genegenheid voor zijn leerlingen en hij deed er alles aan om arm en rijk toe te kunnen laten. Luie leerlingen werden weggestuurd, maar arme studenten die zich inzetten gaf hij gratis les. 

Een opvallend beeld, waarbij het net lijkt alsof het boek dat hij vasthout uit zijn lichaam komt. Beeld is gemaakt door Eric Claus, 2013.

 

Vrouwtje met boekje – mannetje zonder boekje

In Bovenkarspel-Grootebroek kwam ik dit mooie stel tegen. Het staat boven de deur van een huis dat waarschijnlijk een parochiehuis was: het staat tegenover de kerk. 

En in Hoorn zag ik eenzelfde soort mannetje-vrouwtje staan boven het oude Weeshuis. 

Het kan geen toeval zijn dat deze beeldjes heel erg lijken op de beeldjes die ik een paar jaar geleden in Londen fotografeerde. Ook daar prijken ze boven de ingang van een school, ziekenhuisje of weeshuis. En het zijn steevast de vrouwtje die een boek in hun hand hebben.

Schrijven op het water

Deze man schrijft op het water. Ik ben benieuwd naar z’n verhaal. Het wordt vast geen luchtig romannetje. 

‘Baththubs and The man who writes on water’, van de Belgische kunstenaar Jan Fabre is onderdeel van Art Zuid en staat op de Minervalaan.

Beelden om te lezen

Dit zijn geen lezende beelden maar ‘beelden om te lezen’. In Scheveningen, Museum Beelden aan Zee, is deze zomer een tentoonstelling van de Spaande kunstenaar Jaume Plensa.
Letters en woorden spelen een belangrijke rol in zijn kunst. Hij maakt daarbij gebruik van karakters uit diverse alfabetten. De taal als het verbindende element tussen culturen. 

Luid en Stil

Hoe krijg je geluid in (of uit) een foto? Of hoe beeld je stilte uit?
Dat is even zoeken bij een medium dat geen geluid kan produceren. 

Op zondag naar de kerk

Wat doe je op een druilerige zondag? Je gaat naar de kerk. In Zwolle wel te verstaan. Lekker een ochtendje rondneuzen tussen de boeken bij Waanders. En dan zomaar ineens een mooie spiegeling ontdekken. 

Boekenbeelden in Brussel

Ja, de heren hebben er zin in, in een spannend boek. 
Het ‘muurvlak’ is een ode aan de minister van Onderwijs, Pierre Van Humbeeck en hangt in de Antoine Danseartstraat. Kunstenaar is Charles Samuel (1902).

In het beeld van Jean Baptiste van Helmont ligt een grote prop karton. Clemens probeert het met een stok weg te halen, maar het blijkt met een touw om de nek te hangen. Dan maar een foto met karton. 
Het beeld staat op de Nieuwe Graanmarkt en is gemaakt door Gerard Vander Linden (1889).

Deze flamboyante Karel Buls was burgemeester van Brussel van 1881 tot 1899. Zo te zien geen doorsnee burgemeester, maar waarschijnlijk wel een populaire burgemeester.
Hij zit hier op de rand van een fontein op het Agoraplein. 

En in de Kleine Zavel worden naast Philips Marnix van Sint Aldegonde een aantal wetenschappers geëerd met een standbeeld. Hieronder: Abraham Ortelius, cartograaf  en Rombaud Dodonee, botanicus.

Max Havelaar

Het is nu een onooglijk deurtje waar dit plakkaat boven hangt, en waarschijnlijk was dat in de tijd van Multatuli niet veel beter. Maar op deze plek werd de Max Havelaar geschreven, Brussel 1859. Toen de Bergstraat, nu de Keizerinlaan, hoek Arenbergstraat.  

Schrijven boven de deur

Vond ik kort geleden nog ‘lezen boven de deur’, op deze strooptocht vond ik ‘schrijven boven de deur’. Een gevelsteen ter nagedachtenis aan Fred Thomas.

Thomas (1906-1959) – geboren op de Prinsengracht – was journalist en schrijver en werkte bij het dagblad De Tijd. Hij had bijzondere belangstelling voor het lot van de bewoners rondom de Zuiderzee en was jarenlang secretaris van het Landelijk Comité tot Behoud van de Zuiderzee.

Lezen boven de deur

Je loopt enig risico als je omhoog kijkend door de stad loopt – struikelen over losliggende stoeptegels, tegen voorbijgangers aanlopen – maar je ontdekt zoveel moois. Op één en twee hoog is van alles te zien. Deze gevelsteen bijvoorbeeld, met spelende en lezende kindertjes. 

Amsteldijk in Amsterdam