Gevelsteen met boek over Grondwet

Koning Willem II en zijn raadslieden pleegden in dit huis het overleg beslissend voor de grondwetsherziening 1848, staat te lezen op deze gevelsteen in Den Haag. Het gaat hier om de herziening van artikel 42 van de Grondwet, toen de macht van de koning werd ingeperkt ten gunste van de Staten-Generaal. Artikel 42 stelt dat de koning onschendbaar is en dat de ministers verantwoordelijk zijn:

Artikel 42 Grondwet
1. De regering wordt gevormd door de Koning en de ministers. 
2. De Koning is onschendbaar; de ministers zijn verantwoordelijk.

Heulstraat 22, hoek Kneuterdijk in Den Haag

Lezende vrouw bij de herenloge

De Vrijmetselarij is alleen toegankelijk voor heren. Toch zitten boven de ingang van hun loge in Den Haag twee dames de zaak in de gaten te houden. 

Deze voorste dame heeft een boek in haar hand, die had dus mijn specifieke aandacht.

En de lezende dame hier vooraan op de stoep hield weer hele andere dingen in de gaten, via haar mobieltje.

2e Sweelickstraat 131 in Den Haag

Leeszaal op het Coöperatiehof

Even een kijkje nemen in het nieuwe wijkje waar Nora binnenkort op kamers gaat wonen. Ik ken het buurtje nauwelijks, een paar rustige, bijna lommerrijke straten tussen de drukte van de Van Wou en de Ferdinand Bolstraat. 
Op het Coöperatiehof – ik had nog nooit van dit pleintje gehoord – vond ik deze gevelsteen. 

Boeken op het Vredeskerkplein

Tachtig jaar lang heeft dit plein geen naam gehad, tot 2004. Voor z’n 80ste verjaardag kreeg de Vredeskerk dit kunstwerk en kreeg het plein eindelijk een naam: Vredeskerkplein. 

De stapels boeken hebben natuurlijk een symbolische betekenis: zij zijn het symbool voor kennis en de bijbel. Stenen persen de boeken samen, waardoor er water uitvloeit, een metafoor voor de wijsheid die uit boeken over de aarde stroomt. De elf cirkels van graniet verwijzen naar de ringen van de zon, de maan, de sterren en de planeten. Een beeld van hemelse vrede. De bomen verwoorden de poëzie van een Italiaans dorpsplein met de kerk.
Naast de symbolische functie zijn de boekenstapels natuurlijk ook erg leuk als klimrek. 

Hommage aan Paradjanov is ontworpen door de Britse beeldhouwer Thom Puckey en staat voor de Parochiekerk Onze-Lieve-Vrouwe Koningin van de Vrede.

Gevelsteen met boeken

Hoe vaak ben ik hier langsgelopen? Tientallen, honderden keren. Dit gebouw staat naast de letterenfaculteit waar ik zes jaar gestudeerd heb, in de Spuistraat 116. Maar nog nooit is dit beeldje, een gevelsteen eigenlijk, mij opgevallen. Ik moest het via internet vinden. Het gebouw heeft ooit een drukkerij / uitgeverij gehuisvest. 

Ook aan de Singelkant heeft het gebouw een toepasselijke gevelsteen.

De Spuistraat moet ooit een rijke boekenstraat zijn geweest, op nummer 283 vond ik deze gevelsteen. 

De vader van Ot en Sien

Roden, in het noorden van Drenthe, is het dorp van Ot en Sien. Hindericus Scheepstra was een van de twee schrijvers van de verhalen van deze buurkindertjes. Hij werd in 1859 geboren in Roden en wordt daar geëerd met een standbeeld van Kiki Meyer. 

Iets verderop op de Brink staan de twee buurkindertjes.

Schemertijd

Wat is de schemer toch een mooie tijd van de dag. Je kunt naar binnen kijken, terwijl je ook de buitengevel nog kunt zien. En wat is Amsterdam mooi bij schemer. 
Dit inkijkje is bij een Antiquariaat met Duitse boeken, aan de Brouwersgracht.

Leesmuseum in Amsterdam

Het Leesmuseum was een herensociëteit waar naast het roken van sigaren ook tijd wed besteed aan lezen. De doelstelling van het Amsterdamse Leesmuseum was: ‘de lezing van buitenlandsche zowel als van Nederduitsche journalen voor een groot getal van menschen gemakkelijk te maken’.
Het Gebouw Leesmuseum, geopend in 1903 aan het Rokin, is een ontwerp van architect C.B. Posthumus Meyjes. In 1930 werd het Leesmuseum gesloten.